Het moet ongeveer een jaar geleden zijn geweest dat de volle glorie van Chemotherapie zich bij mij deed gelden en mijn overmoedige toontje (‘dat gaan we effe regelen’) vanzelf een octaafje lager gezet werd. Rond deze tijd was mijn haar weg, wist ik niet hoe ik ervoor stond en was het maar de vraag of ik dit stukje ooit zou kunnen schrijven.

Wat kan er kortom veel gebeuren in een mensenleven. Welbeschouwd vernieuwt de mens zich – celtechnisch – ééns per 7 jaar, maar bij mij mag ik ervan uitgaan dat we dat schema een beetje in mekaar gedrukt hebben: Max’ analyse dat ik herboren zou worden blijkt inderdaad waar. En met dat herboren-zijn komen voor- en nadelen.

Zitjeuk

De voordelen zijn natuurlijk het leukst. Zo kan ik niet meer stilzitten. Vroeger was ik daar juist uitzonderlijk goed in maar benijdde ik altijd van die drukke types die én konden drinken, én een schuurtje konden bouwen, én een carrière konden maken, én een druk sociaal leven hadden én hobby’s erbij, plus 4x sporten per week en ik begreep nooit waar ze die energie en vooral de tijd vandaan haalden. Nu begrijp ik het. Dat zit zo. In het boekje ‘vermoeidheid bij en na kanker’ stond de vraag: bén je echt moe of voel je je moe? Met als hint om daar al doende achter te komen. En verdomd, dat is een eye-opener van jewelste gebleken. Ja, er zijn nog steeds dagen waarop he-le-maal niets gaat, niet lichamelijk en ook niet geestelijk, waar alle ‘oude’ pijntjes en plekjes zich melden en je denkt ‘oh jee het zal toch niet’, maar dat worden er steeds minder en er zijn vooral véél meer dagen dat er van alles en nogwat super-goed gaat en waar ik me, aan het eind van de dag afvraag wat ik de afgelopen 30 jaar eigenlijk heb zitten doen. Dus zo zielig is het allemaal niet. Sterker nog: ik kan en doe meer dan ooit. Ik produceer muziek. Ik fiets met plezier. Ik adviseer communicatie. Ik maak User Interfaces. Ik maak dakgoten. Ik zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder.

Bevrijding

Van een afstand gezien zou je misschien zeggen: och arme. Ga maar na: bedrijf is ermee opgehouden en je komt dan ziek en energieloos in de handen van het UWV terecht. Die aanvankelijk niet wisten wat ze met me aanmoesten: was ik nou werkloos of ziek? Ik was allebei. Mijn re-integratie liep ook niet van een leien dakje, om het voorzichtig uit te drukken. Waar ik ooit was aangenomen als Art Director in een reclamebureau mocht ik re-integreren als sales-pik in een spelletjesbedrijf zonder product. En ik heb niets met spelletjes, vraag maar aan mijn gezin dus ga daar maar aan staan. De dienstdoende bedrijfsarts vond dat die situatie alléén al voor een boel mensen reden genoeg was om in een burn-out te belanden. Dus toen HarperJones ermee stopte voelde ik me bevrijd en kon ik eindelijk aan de feitelijke opbouw van mezelf gaan werken.

Open for business

Dat betekent dat ik nu mijn ‘eigen tent’ weer aan het opbouwen ben, maar een stuk ouder en vooral een stuk wijzer dan toen ik hem achterliet. Op punten minder koppig en op punten veel en veel koppiger. Dat is ook een van de dingen die ik heb meegenomen uit mijn ziekte. Toen ik een half jaar geleden ‘clean’ werd verklaard was het eerste dat ik formuleerde: no more mister nice guy. Dat klinkt hard en vervelend, maar, zoals ik zelf vind: het leven is te kort om je door klootzakken en nietskunners-met-een-complex te laten dwarsbomen. In de praktijk betekent dat dat is dat soort types in eerste instantie probeer te vermijden. En dan nog een keer. Maar als de Klootzak-in-kwestie (of Klootzakkin, qua genderneutraliteit) erin blijft volharden dwars te liggen of onnodig moeilijk te doen, dan stamp ik ze plat als een vervelend insect. Dat is anders en zoiets deed ik vroeger nooit want misschien was ik dan niet aardig. Het heeft een enorm effect gehad, nu al, en ook daarvan vraag ik me af waarom ik daar niet veel en veel eerder mee begonnen ben.  De gedachte ‘life is too short’ is waarschijnlijk de drijfveer achter al die dadendrang: waarom uitstellen als het ook nu kan? Want wie weet hoe het morgen is? Dus ben ik begonnen met een explosie van initiatieven waarvan ik denk dat een aantal ervan binnenkort wel tot wasdom zal komen. En zo niet: dan heb ik het geprobeerd.

Afronden

De CD van de Vier Maten Vooraf – die ik in mijn ziektetijd geproduceerd heb – ligt nu een-de-lijk ter persing bij de perserij. Dat was een momentje. In tijden dat ik, in het holst van mijn chemicaliën, niet meer wist waar ik het moest zoeken, was dát het project waaraan ik me vast kon houden. En zie: het is volbracht. En ik moet zeggen: het is fantastisch geworden. Het heeft mensen bijeen gebracht. Het heeft vergeten muziek aan die vergetelheid ontrukt. Het heeft niet alleen mij, maar ook anderen een stoot energie gegeven. Het is, kortom, niet onopgemerkt gebleven. Zoveel dat we met de Maten weer willen gaan optreden. De eerste opnames die ik uit mijn digitale archief viste voor mijn eigen vermaak stammen uit november 2009. Over lange adem gesproken.

En nu?

Ik zit in de fijne omstandigheid dat ik vanonder de paraplu van het UWV mijn eigen tent weer mag opbouwen en, gezien de interesse die ik voel en merk en ervaar, zou ik binnen een half jaar weer ‘vrij’ kunnen zijn. Ik moet alleen wel een beetje op mezelf letten: soms klapt de hele feestwinkel weer even in elkaar en dan gaat er even niets. Vandaar die paraplu. Maar de projecten waar ik nu inzit zijn leuk, uitdagend, hebben veel perspectief en mijn werk wordt er – voorzover ik kan inschatten – hogelijk gewaardeerd. En dat is wel eens anders geweest. Kortom: aan het werk! En jezelf in de gaten houden. Maar ik had nooit, nooit durven hopen dat ik een jaar na het holst van ‘mijn gedoe’ al weer zó door-geëvolueerd zou zijn. Zo krachtig en levenslustig. Nou ja: dat wilde ik even delen. Is wel zo eerlijk na alle ellende-verhalen.

 

 

11 antwoorden
  1. adam
    adam zegt:

    Right oh Micha ! (is ook een voetbalvereniging uit Geertruidenberg, na 1 jaar in de derde klasse te hebben vertoefd weer terug naar de 4e) Verdomd man, je bent er -nóg- knapper op geworden. En wat die CD betreft: ik houd me aanbevolen…….wil je me alvast een stukkie opsturen ?
    Dit jaar 3 kampioenen; in willekeurige volgorde : Micha – Tom – Giovanni
    Gr., Ad(am)

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.